Biseda e Musait alejhisselam me Zotin e tij në luginën e shenjtë

A të ka ardhur ndonjë njohuri për ndodhin e Musait?

Kur ai e pa një zjarr, e i tha familjes së vet: “Rrini ku jeni, se vërejta një zjarr, e unë ndoshta do t’ju sjellë ndonjë acë prej tij, ose do të gjejë te zjarri ndonjë udhërrëfyes”.

E kur shkoi te Ai (zjarri), u thirrë: O Musa!

Vërtet Unë jam Zoti yt, hiq atë që ke mbathur (opingat e nallet), se je në luginën e shenjtë Tuva.

Unë të zgjodha ty (për pejgamber), prandaj dëgjo mirë se ç’po të shpallet!

Vërtet, vetëm Unë jam All-llahu, nuk ka zot tjetër pos Meje, pra Mua më adhuro dhe fal namazin për të më kujtuar Mua.

S’ka dyshim se momenti (kijameti) do të vijë pa tjetër, Unë gati e kam fshehë atë; (do të vijë) për t’u shpërblyer secili njeri për atë që ka bërë.

Prandaj, të mos shmang ty nga kjo, ai që nuk i beson atij dhe që është dhënë pas dëshirave, se atëherë shkatërrohesh.

O Musa, ç’është ajo që e ke premtuar në të djathtën tënde?

Ai (Musai) tha: “Ai është shkopi im që të mbahem në të, dhe me të u shkund (gjethe nga drunjtë) dhenve të mia, dhe me të kryej edhe nevoja tjera.

Ai (All-llahu) i tha: “Hidh atë, O Musa!”

Ai e hodhi atë, kur ja, ai një gjarpër i madh që lëvizte me shpejtësi.

(All-llahu i) Tha: “Kape atë, e mos u frikëso, se Ne do ta kthejmë atë përsëri në gjendjen e mëparshme!”

Dhe, fute dorën tënd e do ta nxjerrësh atë të bardhë pa asnjë të metë. Kjo është një mrekulli tjetër.

(këtë e bëmë) Në mënyrë që të mundësojmë të shohësh disa nga argumentet Tona të mëdha.

“Shko te faraoni se ai ka ngritur kokë (është bërë arrogant)”.

Ai (Musai) tha: “Ma zgjëro (më ndihmo) gjoksin tim!

Dhe më lehtëso në këtë punë timen!

Më zgjidh nyjen e gjuhës sime!

Që ta kuptojnë fjalën time!

Më cakto një ndihmëtar nga familja ime,

Harunin, vëllain tim,

Që me të të ma forcosh fuqinë time,

Bëma shok atë në punën time,

Në mënyrë që të madhërojnë Ty më shumë,

Dhe të përkujtojnë Ty shpesh.

Vërtet, Ti je Ai që na sheh dhe na i di punët”.

Ai (All-llahu) tha: “O Musa, t’u dha ajo që kërkove!”

Ne edhe një herë ta dhuruam ty mirësinë Tona.

Atëherë kur nënën e frymëzuam me atë që nuk kuptohet ndrushe pos me inspirim (me frymëzim - shpallje).

(Ne i thamë) “Vëre atë (fëmijë, Musain) në arkë, e mandej hidhe në lumë e lumi e hjedhë në breg, atë e merre armiku Im dhe i tij. E nga ana Ime mbolla (në zemra të njerëzve) dashuri ndaj teje, e që të edukoheshe nën mbikëqyrjen Time”.

Kur motra jote ecte (të përcillte) e thoshte: “A doni t’ju tregoj atë që do të kujdeset për të? E Ne të kthyem te nëna jote, që të gëzohej ajo e të mos mbetej e pikëlluar. Ti pate mbytur një njeri, e Ne të shpëtuam nga mërzia dhe të sprovuan me sprova të mëdha. Ti qëndrove me vite ndër banorët e Medjenit, e pastaj erdhe, o Musa, në kohën e caktuar”.

Dhe Unë të zgodha ty për shpalljen Time.

Shko me argumentet e Mia ti dhe vëllai yt, e mos e hiqni prej kujdesit të përmendurit ndaj Meje.

Shkoni që të dy te faraoni, se ai vërtet e ka tepruar.

Atij i thuani fjalë të buta, ndoshta ai mendohet a frikësohet.