Njeriu besimtar fton popullin e tij në ndjekjen e të dërguarve

Dhe prej skajit më të largët të qytetit erdhi një njeri qëngutej e tha: “O populli im, dëgjoni të dërguarit!”

Dëgjoni atë që nuk kërkon prej jush ndonjë shpërblim dhe janë udhërrëfyes!

E, ç’kam unë që të mos e adhuroj atë që më krijoi dhe, te Ai ktheheni.

A mos do të pranoj zota tjerë pos Tij, e nëse do Mëshiruesi të më godasë me ndonjë të keqe, ndërmjetësimi i tyre nuk do të më vlejë asgjë, e as që do të më shpëtjnë.

Unë do të jem atëherë në një humbje të hapët.

Unë i kam besuar Zotit tuaj, pra më dëgjoni!”

Atij i është thënë: “Hyn në Xhennet! e ai tha: “Ah, sikur ta dinte populli im,

për çka më fali Zoti im dhe më bëri prej të nderuarve!”

Pas tij, Ne nuk zbritëm ndonjë ushtri nga qieeli kundër popullit të tij, e as që ishte vendimi yni të zbresim tjetër,

përveç një britmë të tmerrshme, kur qe, ata të ftohur (të vdekur).

O sa dëshprim i madh për robërit që nuk u erdhi ndonjë i dërguar, vetëm se ata u tallën me të.

A nuk e panë ata se sa gjenerata kemi zhdukur para tyre dhe ata nuk u kthyen.

Dhe të gjithë, të tubuar, do të paraqiten pranë Nesh.